Is de herbegrafenis van Jacoba van Beieren wel een goed idee?

De Historische Kring Voorhout (HKV) wil de legendarische Jacoba van Beieren herbegraven op het kerkhof van de Maartenskerk in Sint-Maartensdijk op het eiland Tholen. Op die manier wil het historisch genootschap alsnog de laatste wens van de gravin in vervulling laten gaan. Haar lichaam ligt nu bij haar voorouders begraven in de hofkapel op het Haagse Binnenhof.

Kijk voor meer informatie op Wetenschap.nu

Gravin Jacoba van Beieren (1401-1436) had een bewogen leven. Deze middeleeuwse dame was de laatste telg uit het geslacht Beieren. Ze was, als enige dochter van Willem VI, de erfgename van het graafschap Holland, Zeeland en Henegouwen. Deze gebieden vielen haar al op jonge leeftijd toe.

Haar vader overleed toen ze zestien jaar oud was aan een noodlottige hondenbeet. In haar korte leven – ze stierf toen ze 35 jaar oud was aan tuberculose – is ze vier keer getrouwd. Ze nam het op tegen de hertog van Bourgondië en ontsnapte gekleed in mannenkleren uit een stadspaleis in Gent.

Tegen haar wens in begraven op het Binnenhof

Zelfs vandaag de dag houdt de gravin de gemoederen nog flink bezig. De HKV wil haar stoffelijke resten herbegraven in Sint-Maartensdijk. Jacoba is tegen haar wens in begraven bij haar voorouders in de hofkapel op het Binnenhof, zegt de historische kring.

Begraven was in de middeleeuwen niet alleen een kwestie van persoonlijke voorkeur. Er speelden ook politieke en economische belangen mee. Jacoba behoorde tot de dynastie van het Beierse huis. Al haar voorouders lagen in de hofkapel, dus dit was de plek waar zij ‘thuishoort’.

Nu het Binnenhof wordt verbouwd, is dat een mooi moment om haar lichaam alsnog de gewenste rustplaats te geven.

Weten niet precies welke botten de juiste zijn

Ook de herbegrafenis van Jacoba is minder simpel dan op het eerste gezicht lijkt. Waar haar stoffelijke resten zich ongeveer bevinden, is bekend. Maar hoe weten we welke botten aan de gravin toebehoorden? De oplossing van de HKV heeft een ietwat lugubere achtergrond.

In het Rijksmuseum bevindt zich de vermeende vlecht van Jacoba van Beieren. DNA-onderzoek naar de vlecht en de stoffelijke resten zouden uitsluitsel geven over haar identiteit. Probleem is alleen dat bij een eerdere verbouwing van het Binnenhof in 1770, de grafstenen tamelijk willekeurig zijn geïnventariseerd en teruggeplaatst. Van de destijds gevonden vlecht kon met geen enkele zekerheid worden vastgesteld dat het graf waarin ze die aantroffen, inderdaad toebehoorde aan Jacoba.

De vermeende vlecht van Jacoba van Beieren. (Foto: Rijksmuseum)

Gesleep met lichamen is riskant

Dat voorzichtigheid op zijn plaats is bij identificatie van historische figuren, blijkt uit de onverkwikkelijke kwestie rondom resten van de dertiende-eeuwse graven van Holland in de abdij Rijsburg. Uit onderzoek van dr. B. Dijkstra van de Rijksuniversiteit Groningen bleek dat die resten toebehoren aan de vroege graven van Holland, waaronder Floris V.

Ze werden na identificatie plechtig bijgezet in de Nederlands Hervormde Kerk, in het bijzijn van koningin Juliana. Maar die ontdekking hield na een nieuwe studie door fysisch antropoloog G. Maat en amateurhistoricus en hoogleraar chemie E. Cordfunke in 1996, geen stand. Het zou gaan om de stoffelijke resten van een groep anonieme Karolingische edelen.

Dit leidde tot een welles-nietesdiscussie die tot op vandaag de dag voortduurt. Gesleep met lichamen is dus riskant, zeker als dit gebeurt op oneigenlijke gronden.

Kijk voor meer informatie op Wetenschap.nu

https://www.nu.nl/wetenschap/5957986/is-de-herbegrafenis-van-jacoba-van-beieren-wel-een-goed-idee.html

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *